Του Θανάση Παπαδή http://www.imerisia.gr
Σχεδόν δύο χρόνια μετά την έλευση του ΔΝΤ στην Ελλάδα, η συζήτηση για τα «greek statistics» καλά κρατεί. Το κλίμα αυτό το συντηρούν οι δηλώσεις στην Εξεταστική της Βουλής πρώην στελεχών της Στατιστικής, αλλά και παραγόντων του δημοσίου βίου της χώρας.
Το ερώτημα που έχει τεθεί στο προσκήνιο και το παρασκήνιο είναι κατά πόσο η χώρα θα μπορούσε να είχε αποφύγει την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης. Σαφής απάντηση δεν μπορεί να υπάρξει. Ωστόσο, όλοι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι θα μπορούσε να είχε γίνει προσπάθεια, η οποία, ωστόσο, δεν κατεβλήθη.
Αν παρακολουθήσει κάποιος την αλληλουχία των γεγονότων, αλλά και τις δηλώσεις όλων όσοι ήταν και είναι στο «παιχνίδι», θα διαπιστώσει πως έγιναν κρίσιμα λάθη τόσο από την κυβέρνηση της Ν.Δ., ειδικά το κρίσιμο διάστημα από το καλοκαίρι του 2008 έως το καλοκαίρι του 2009, αλλά και από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όταν ανέλαβε τα ηνία της χώρας τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου.
Τα λάθη
Τόσο ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος όσο και στελέχη της Ε.Ε. και οικονομικοί αναλυτές καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, πως το μεγάλο «λάθος» έγινε το κρίσιμο έτος 2009. Και εκεί οι ευθύνες ανήκουν και στα δύο μεγάλα κόμματα. Το μόνο που αλλάζει -αλλά ελάχιστη σημασία έχει- είναι το μερίδιο της ευθύνης που αναλογεί στο κάθε κόμμα.
Τόσο ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος όσο και στελέχη της Ε.Ε. και οικονομικοί αναλυτές καταλήγουν στο ίδιο συμπέρασμα, πως το μεγάλο «λάθος» έγινε το κρίσιμο έτος 2009. Και εκεί οι ευθύνες ανήκουν και στα δύο μεγάλα κόμματα. Το μόνο που αλλάζει -αλλά ελάχιστη σημασία έχει- είναι το μερίδιο της ευθύνης που αναλογεί στο κάθε κόμμα.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 βρήκε την Ελλάδα εντελώς απροστάτευτη, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις του τότε πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή περί «θωρακισμένης οικονομίας». Είναι χαρακτηριστικό πως ο τότε υπουργός Οικονομίας Γιώργος Αλογοσκούφης ζήτησε να ληφθούν έκτακτα μέτρα προκειμένου να μην εκτροχιαστούν τα οικονομικά της χώρας. Οπως ο ίδιος έχει κατ΄ επανάληψιν τονίσει, βρέθηκε μπροστά στο «κομματικό μπλοκ» της Ν.Δ. που ζητούσε παροχές και αθρόες προσλήψεις.
Τελικά, έκανε πίσω και αντ' αυτού ο Γιάννης Παπαθανασίου, που τον διαδέχθηκε τον Ιανουάριο 2009, προχώρησε σε παροχές, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο τις δαπάνες, ενώ παράλληλα η πορεία των εσόδων ήταν εκτός στόχων. Αποτέλεσμα αυτού, συνεχείς αναθεωρήσεις του ελλείμματος, με χαρακτηριστικότερη αυτή που έγινε 48 ώρες πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, η οποία έγινε γνωστή μετά τις εκλογές.
Να σημειωθεί ότι ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης από το 2008 προειδοποιούσε πως εάν δεν υπάρξουν μέτρα η Ελλάδα θα προσφύγει στο ΔΝΤ.
Ολοι, όμως, τότε έκαναν πως δεν άκουγαν... Η «νιρβάνα» της φαινομενικής οικονομικής ευμάρειας καλά κρατούσε. Κανένα μέτρο, καμιά κίνηση να αναστραφεί η πορεία προς την καταστροφή.
Ολοι γνώριζαν πως η κατάσταση ήταν δύσκολη από το καλοκαίρι του 2009. Ο Γ. Προβόπουλος είχε ενημερώσει. Ο Κ. Καραμανλής επιλέγει τη φυγομαχία με την προσφυγή στις κάλπες και ο Γ. Παπανδρέου επιλέγει τη δημαγωγία με το «λεφτά υπάρχουν». Και αν κάποιος καλόπιστος πει «αυτά γίνονται, αφού τα λόγια στα μπαλκόνια δεν έχουν και μεγάλη σημασία», δεν μπορεί κανείς να κατανοήσει την καθυστέρηση στη λήψη μέτρων. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έγιναν σπατάλες, όπως το περίφημο πλέον επίδομα αλληλεγγύης, που έκανε τις αγορές να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους. Μία χώρα στα πρόθυρα δημοσιονομικής κατάρρευσης εμφανίζεται να κάνει κοινωνική πολιτική για το θεαθήναι και μάλιστα χωρίς να υπάρχει κανένας απολύτως αποχρών λόγος.
Στο ερώτημα εάν θα μπορούσε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να αποφύγει την προσφυγή στο ΔΝΤ, μάλλον δεν έχει απάντηση ή ίσως και να έχει πολλές. Το μόνο σίγουρο είναι πως τα αντανακλαστικά της ήταν κατώτερα των περιστάσεων. Μπορεί να κινήθηκε σε «αχαρτογράφητα νερά», ωστόσο δεν έκανε και καμιά ουσιαστική προσπάθεια «χαρτογράφησής» τους.
Ιδέα Ολλανδίας και Γερμανίας
Σε δηλώσεις του σχετικά με την ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό, ο Ζ. Κ. Γιούνκερ δηλωσε: «Θεωρούσα το Φεβρουάριο και το Μάρτιο του 2010 ότι ως E.E. θα ήμαστε σε θέση να ξεπεράσουμε το πρόβλημα της Ελλάδας χωρίς τη στήριξη του ΔΝΤ. Αργότερα φάνηκε ότι θα ήταν καλύτερο για λόγους αξιοπιστίας να έχουμε μαζί μας το ΔΝΤ. Τη συγκεκριμένη άποψη ενστερνιζόταν αρχικά μόνο η Ολλανδία και η Γερμανία, που ωστόσο στη συνέχεια υποστηρίξαμε όλοι μας, καθώς τα Κοινοβούλια στην Ολλανδία και τη Γερμανία θα εμφανίζονταν πολύ διστακτικά να βοηθήσουν την Ελλάδα, εάν δεν είχαμε τη στήριξη του ΔΝΤ».
Σε δηλώσεις του σχετικά με την ένταξη της Ελλάδας στο μηχανισμό, ο Ζ. Κ. Γιούνκερ δηλωσε: «Θεωρούσα το Φεβρουάριο και το Μάρτιο του 2010 ότι ως E.E. θα ήμαστε σε θέση να ξεπεράσουμε το πρόβλημα της Ελλάδας χωρίς τη στήριξη του ΔΝΤ. Αργότερα φάνηκε ότι θα ήταν καλύτερο για λόγους αξιοπιστίας να έχουμε μαζί μας το ΔΝΤ. Τη συγκεκριμένη άποψη ενστερνιζόταν αρχικά μόνο η Ολλανδία και η Γερμανία, που ωστόσο στη συνέχεια υποστηρίξαμε όλοι μας, καθώς τα Κοινοβούλια στην Ολλανδία και τη Γερμανία θα εμφανίζονταν πολύ διστακτικά να βοηθήσουν την Ελλάδα, εάν δεν είχαμε τη στήριξη του ΔΝΤ».
Οι πρωταγωνιστές
Στη ΔΕΘ το Σεπτέμβριο του 2009
Μνημειώδεις ήταν οι δηλώσεις του Κ. Καραμανλή περί «θωρακισμένης οικονομίας» έστω και αν την ύστατη ώρα πρότεινε κάποια περιοριστικά μέτρα. Ο Γ. Παπαθανασίου ακολούθησε πολιτική παροχών και «μαγειρέματος» των στατιστικών στοιχείων, την ίδια ώρα που η πορεία των εσόδων ήταν εκτός στόχων.
Μνημειώδεις ήταν οι δηλώσεις του Κ. Καραμανλή περί «θωρακισμένης οικονομίας» έστω και αν την ύστατη ώρα πρότεινε κάποια περιοριστικά μέτρα. Ο Γ. Παπαθανασίου ακολούθησε πολιτική παροχών και «μαγειρέματος» των στατιστικών στοιχείων, την ίδια ώρα που η πορεία των εσόδων ήταν εκτός στόχων.
Γ. Αλογοσκούφης: Είχε προτείνει το 2008 να ληφθούν έκτακτα μέτρα αλλά δεν εισακούστηκε
Γ. Παπανδρέου: Χρεώνεται με χαμηλά αντανακλαστικά, ατυχείς δηλώσεις και χειρισμούς
Γ. Παπακωνσταντίνου: Η αναθεώρηση του ελλείμματος του 2009 ήταν η θρυαλλίδα που έφερε το ΔΝΤ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου